Aktywność sejsmiczna — czym jest i gdzie można ją zaobserwować?

Na pewno każdy z nas wie, czym jest trzęsienie ziemi. Wstrząsy odczuwalne przez człowieka najczęściej występują w obszarach aktywnych sejsmicznie i mogą wywołać wiele szkód, a nawet zaliczyć się do kategorii kataklizmów. Czytając artykuły i wiadomości ze świata bardzo łatwo można natknąć się na sformułowanie aktywność sejsmiczna, jednak niewiele osób wie, co tak naprawę ono oznacza.

         Aktywność sejsmiczna to cecha strefy sejsmicznej polegająca na wysyłaniu intensywnych impulsów powodujących częste oraz silne trzęsienia ziemi, tsunami, wybuchy wulkanów oraz kataklizmy. Strefy sejsmiczne to tak zwane obszary sejsmiczne, czyli miejsca, w których aktywność sejsmiczna jest największa. Warto wiedzieć, że impulsy sejsmiczne nie są równomiernie wysyłane na powierzchni całej kuli ziemskiej, dlatego w niektórych miejscach odczuwalne są bardziej, zaś w innych mniej. Obszarami, w których impulsy występują najczęściej są miejsca, w których płyty tektoniczne stykają się, a więc należą do nich strefy około pacyficzne (wyspy japońskie, Ameryka, Aleuty, Kuryle, Filipiny, Mariany, Nowa Gwinea, Nowe Hebrydy, Fidżi, Samoa, Toga i Nowa Zelandia), strefa śródziemnomorska i trans-azjatycka (Indonezja, Birma, Indie, Uzbekistan, Turkmenistan, Iran, Gruzja i Turcja), strefa alpejsko-himalajska występująca na obszarze Alp i Himalajów oraz strefa grzbietów śród-oceanicznych w Oceanie Atlantyckim, Indyjskim i Arktycznym.

         Na kuli ziemskiej istnieją również miejsca nazywane obszarami asejsmicznymi. Są to strefy, w których impulsy sejsmiczne występują najrzadziej lub są całkowicie nieodczuwalne dla człowieka. Do takich obszarów należą na przykład Syberia czy płaszczyzna wschodniej Europy. Innym rodzajem obszarów są obszary pensejsmiczne, czyli takie, na których aktywność sejsmiczna jest słaba i występuje bardzo rzadko. Z taką strefą możemy spotkać się na terenie Europy Zachodniej, Europy Środkowej (również w Polsce) oraz Północno Wschodniej Azji.